Pszczolinka piaskowa

 

Pszczolinki (Andreninae) zbierają z kwiatów pyłek, który przenoszą do gniazda na długich i gęstych włoskach porastających uda trzeciej pary nóg. Gniazda, w postaci norek wygrzebanych w ziemi przez samice, zakończone są komorami lęgowymi. Pszczolinki to pszczoły samotne – nie tworzą dużych społeczeństw, jak pszczoła miodna, czy trzmiele. Każda samica sama buduje gniazdo i zaopatruje je w pokarm, po czym składa jaja. Na tym kończy się jej troska o przyszłe potomstwo. Po wykonaniu tego zadania dorosłe pszczoły giną. Z jaj wkrótce wylęgają się larwy, które zjadają cały zapas pokarmu, rosną kilkakrotnie liniejąc, po czym przepoczwarzają się w postacie dorosłe.

Bujanka większa

 

Bujanki (Bombylius) można spotkać w parkach, ogrodach i na brzegach lasów. Należą do muchówek, choć za sprawą gęstego owłosienia wyglądem przypominają trzmiele. Zawisają w locie nad kwiatami i spijają nektar, posługując się długim ryjkiem, który w spoczynku pozostaje wyprostowany jak kolibrzy dziób. Larwy są pasożytami owadów; nasz największy gatunek, bujanka większa (Bombylius major), osiągająca długość 12 mm, rozwija się w gniazdach samotnych błonkówek, najczęściej pszczolinek.

Lepiężnik różowy

 

Lepiężnik różowy należy do rodziny astrowatych. Zazwyczaj występuje nad rzekami i potokami, porastając ich brzegi charakterystycznymi, dużymi liśćmi. Są one podobne do liści łopianu; swym kształtem przypominają też parasol. Zresztą, łacińska nazwa lepiężnika: petasites pochodzi od greckiego słowa: petasos, znaczącego "parasol".

Krosno k. Ornety - kościół Nawiedzenia NMP

Kościół wzorowany na świątyni w Świętej Lipce

Kult maryjny w Krośnie związany był ze znalezieniem w końcu XIV w. w rzece figurki Matki Bożej. Budowę zespołu odpustowego rozpoczęto w 1709 r., a fundatorem był biskup Teodor Potocki. Zmieniono nawet koryto rzeki, aby ołtarz główny postawić dokładnie w miejscu znalezienia figurki. Prace wykończeniowe trwały do 1759 r. 

Kościół otoczony jest krużgankami z czterema narożnymi kaplicami oraz budynkiem dla księży. 

We wnętrzu zachował się ołtarz główny z 1724 r., z kopią cudownej figurki MB (oryginał zaginął w 1945 r.), ambona późnobarokowa z 1725 r. ze srebrnymi elementami wystroju i chór muzyczny z 1729 r. z dekoracją rzeźbiarską. 

Śnieżyczka przebiśnieg

Kwiaty przebiśniegów mają ciekawą cechę - potrafią wykonywać ruchy, a dokładniej - otwierać się i zamykać w zależności od temperatury. Zjawisko to nazywa się termonastią i ma znaczenie w procesie zapylania - otwarte w słońcu kwiaty mają największą szansę na zapylenie. Mechanizm tych ruchów polega na szybszym wzroście listków okwiatu po wewnętrznej stronie, co powoduje ich rozchylenie się. Przy niższych temperaturach szybciej rośnie zewnętrzna część listków i kwiat się stula. Gdy kwiat przestaje rosnąć - oczywiście traci zdolność wykonywania ruchów.

Podbiał pospolity

 

Łacińska nazwa podbiału oznacza dosłownie „rozpędzacz kaszlu”. 

Młode listki podbiału wraz z łodyżkami, zbierane w miesiącach maj - sierpień są jadalne. Świeże listki zawierają dużo witaminy C, a także mają właściwości czyszczące krew, stąd też bardzo wskazane jest używanie ich na surowo - dodawanie do surówek, sałatek. Po zblanszowaniu można przyrządzać je jak szpinak, łączyć w zupach, sosach i sałatkach z innymi ''chwastami''. Niezwykle smaczne i chrupkie są młode liście smażone w cieście w dużej ilości tłuszczu.

Przylaszczka pospolita

 

Pierwsze przylaszczki w tym roku, napotkane 25 marca w Lesie Miejskim w Olsztynie.

Nasiona przylaszczki opatrzone są mięsistą warstwą tłuszczu bogatą w białko,  zwaną ciałkiem mrówczym. Przez to są skrzętnie przenoszone do mrowiska jako pokarm, a że mrówki często gubią  je po drodze, przyczyniają  się  w ten sposób do rozsiewania tych pięknych roślin.